Błystki wahadłowe — jak łowić
Najstarsza przynęta spinningowa wciąż łowi — trzeba tylko dobrać wagę i tempo do łowiska.
Wahadłówka to wygięta, metalowa blaszka, która podczas zwijania kołysze się na boki i błyska. Jest tania, prawie niezniszczalna, daleko leci i łowi niemal wszystkie drapieżniki. Japońskie wahadłówki (np. Coatac, Yo-Zuri) często mają ręcznie malowane lub holograficzne wykończenie.
Dobór rozmiaru i wagi
- 3–8 g, 35–50 mm — pstrąg, okoń, kleń, małe rzeki i stawy pstrągowe.
- 10–20 g, 55–70 mm — szczupak, boleń, uniwersalnie na jeziora i średnie rzeki.
- 20–40 g — duże rzeki, łowienie z brzegu na daleki dystans, troć i łosoś.
Zasada: cienka i szeroka wahadłówka pracuje szeroko przy wolnym prowadzeniu, gruba i wąska — szybko tonie i lepiej znosi szybkie tempo oraz silny nurt.
Prowadzenie
- Jednostajne — najprostsze; tempo dobierz tak, by blaszka nie obracała się wokół osi.
- Z przerwami — zatrzymaj zwijanie, wahadłówka opada „liściem”, błyskając bokami. Częsty moment brania.
- Pod prąd w rzece — błystka pracuje nawet bez zwijania, wystarczy kontrolować jej położenie.
Krętlik — obowiązkowo
Wahadłówka potrafi skręcać linkę, dlatego zawsze stosuj krętlik z agrafką albo kółko łącznikowe. Przy szczupaku dodaj przypon stalowy lub tytanowy.
Kolory
Srebro i nikiel — w słońcu i czystej wodzie; złoto i miedź — w pochmurne dni i lekko zabarwionej wodzie; kolory fluo — w mętnej wodzie i o zmroku.
Wahadłówki z naszego magazynu
Zobacz wszystkie błystki z Japonii.