Plecionka czy żyłka do spinningu?
Czułość, dalekie rzuty, wytrzymałość — wyjaśniamy, kiedy wygrywa plecionka, a kiedy żyłka.
Plecionka — zalety i wady
- + Brak rozciągliwości — czujesz każde stuknięcie przynęty i delikatne branie; zacięcie jest natychmiastowe.
- + Cienka przy dużej wytrzymałości — dalsze rzuty, przynęty schodzą głębiej.
- – Widoczna w wodzie i wrażliwa na przetarcia — wymaga przyponu.
- – Bardziej podatna na „brody” przy wietrze i luźnym nawinięciu.
Żyłka — zalety i wady
- + Rozciągliwa — amortyzuje gwałtowne zrywy ryby, wybacza błędy przy holu (przydatne np. przy cranku na okonia).
- + Tania i mało widoczna.
- – Gorsza czułość i krótsze rzuty przy tej samej wytrzymałości.
Dziś większość spinningistów łowi na plecionkę z przyponem z fluorocarbonu.
Japońska numeracja PE
Japońskie plecionki opisuje się numerem PE, a nie średnicą (która bywa zaniżana przez producentów). Orientacyjnie:
- PE 0.3–0.6 — ultralight, okoń, pstrąg (ok. 2,5–5 kg).
- PE 0.8–1.2 — uniwersalny spinning, sandacz, kleń, boleń (ok. 7–10 kg).
- PE 1.5–3 — szczupak, sum, łowienie w zawadach.
Przypon
Fluorocarbon jest mniej widoczny pod wodą i odporniejszy na przetarcia. Długość 50–150 cm, grubość 0,20–0,40 mm zależnie od ryby. Na szczupaka zawsze stosuj przypon stalowy, tytanowy lub bardzo gruby fluorocarbon. Plecionkę z fluorocarbonem łączy się węzłem FG lub Albright.
Plecionki z Japonii
Zobacz wszystkie plecionki.