Nasz sklep na Vinted
Spinning na zbiornikach zaporowych
Zbiornik zaporowy to zalana dolina: dawne koryto, drogi i lasy pod wodą. To mapa, którą warto poznać.
Zbiorniki zaporowe to jedne z najlepszych łowisk drapieżników w Polsce. Powstały przez zalanie dolin rzecznych, dlatego pod wodą kryją się dawne koryta, starorzecza, zatopione drzewa, groble i drogi. Każdy z tych elementów to potencjalne stanowisko ryb.
Co kryje dno zbiornika
- Dawne koryto rzeki — najgłębsza część zbiornika z wyraźnymi krawędziami; ulubione miejsce sandacza.
- Zatopione drzewa i krzaki — schronienie dla szczupaka i okonia.
- Groble, drogi, fundamenty — twarde elementy dna przyciągające drobnicę.
- Ujścia dopływów — natleniona woda i pokarm; wiosną i jesienią szczególnie dobre.
Przed wyjazdem warto obejrzeć stare mapy terenu sprzed zalania lub mapy batymetryczne — pokażą przebieg koryta.
Zmiany poziomu wody
Poziom wody w zbiornikach zaporowych zmienia się w zależności od zrzutów i pory roku. Przy opadającej wodzie ryby schodzą z płycizn na krawędzie i do koryta, przy przyborze — wchodzą na zalane płytkie tereny. Śledź komunikaty administratora zapory.
Przynęty
- Wibry i cykady — przy krawędziach koryta, na sandacza i okonia.
- Głęboko schodzące crankbaity — do przeszukiwania spadów.
- Ciężkie wahadłówki — daleki rzut na bolenia przy tamie i na otwartej wodzie.
Łódź czy brzeg?
Na dużych zbiornikach łódź z echosondą daje ogromną przewagę — pozwala znaleźć koryto i stada drobnicy. Z brzegu najlepiej łowić tam, gdzie koryto podchodzi blisko lądu, przy tamach (jeśli wolno) i w zatokach. Zobacz spinning z łodzi i jak czytać wodę.
Przepisy
Na wielu zbiornikach obowiązują strefy zakazu łowienia przy zaporze i ograniczenia dla łodzi. Sprawdź regulamin użytkownika wody.