Wibry (lipless) — jak nimi łowić

Wibra (ang. lipless crankbait, w Japonii po prostu „vib”) to tonący wobler bez steru. Zamiast steru pracę wymusza płaskie czoło korpusu, a wewnątrz zwykle są kulki grzechoczące. Efekt: bardzo intensywne drgania i dźwięk, które drapieżnik wyczuje linią boczną nawet w mętnej wodzie.

Zalety wibr

• Lecą bardzo daleko dzięki zwartej, ciężkiej sylwetce.
• Można nimi łowić na każdej głębokości — wystarczy policzyć sekundy opadu.
• Pracują już przy bardzo wolnym prowadzeniu.
• Skuteczne na sandacza, okonia, szczupaka, bolenia i suma.

Trzy podstawowe sposoby prowadzenia

1. Jednostajne zwijanie — najprostsze; tempo dobierz tak, by czuć wyraźną pracę na szczytówce.
2. Lift & fall (podbijanie) — wibra opada na dno, unosisz ją szczytówką na 30–60 cm, pozwalasz opaść na napiętej plecionce. Brania najczęściej następują w opadzie.
3. Yo-yo z łodzi zimą — krótkie podrywanie pionowo pod łodzią lub z lodu.

Na co uważać

Wibry mają dwie kotwiczki i chętnie łapią zaczepy. W miejscach z zawadami prowadź je wyżej nad dnem albo wymień przednią kotwiczkę na pojedynczy hak. Popularne japońskie modele to m.in. Jackall TN50, Daiwa TD Vibration i Deps MS Vibration.

Wibry z naszego magazynu